Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

Βαριέμαι αφόρητα

Βαριέμαι αφόρητα :

-να βλέπω τον κάθε καρνάβαλο ντυμένο με οτι κατεβάσει ο νους, απο παραδοσιακές στολές της εκάστοτε χώρας μέχρι πάσης φύσεως αναμνηστικό της ομάδας του, να βαράει καραμούζες και να χορεύει άσχετους ρυθμούς την ώρα του αγώνα.

-να ακούω χιλιοπαιγμένα κλισέ για τη μαγεία του ποδοσφαίρου, τη στρογγυλή θεά μπλα μπλα μπλα μπλα.

-να ακούω πόσες φορές παράτησε (υποτίθεται) τη γυναίκα του ο κάθε μαλάκας για να δεί Βενεζουέλα - Ινδία κλπ... αντί να παίξει χαρτιά όπως θα έκανε δηλαδή.

-να ακούω τον κάθε βάζελο ή γαύρο, που κάνει κάθε Δευτέρα το άσπρο μαύρο για να αποδείξει οτι δεν ευνοήθηκε απο το κοράκι να αραδιάζει θεωρίες για το πόσο πίσω είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο.

-να πρέπει να ενώσω τις ευχές μου μαζί με όλους τους Έλληνες μπλα μπλα μπλα... θα δώ τα παιχνίδια, θα πανηγυρίσω ένδεχόμενη επιτυχία αλλά δεν κόβω και φλέβες. Στο επόμενο λεπτό το έχω ξεχάσει... όπως όλοι οι Ελληνάρες.

Κι επειδή τα βαριέμαι όλα αυτά κλικάρετε ( δηλ κάντε κλικ επάνω στην εικονα ) ,να ακούσετε ένα χαλαρωτικό ,ωραίο τραγουδάκι .Απιθανη μουσική και φοβεροί στίχοι.




(Κανε κλικ επάνω στην εικονα-έκπληξη)


Lipton4

1 σχόλιο: